خاکی بده ای در اصل بی جان او کرد تو را نبات و انسان از خاک، زمردت بر آورد و آنگاه تو را عقیق سان کرد الماس شدی زقوتش باز کردی زفراق جستن آغاز یکچند بدی بلور در کان پس کرد تو را عقیق رخشان خلقت زخلایق احسن آمد مأوای تو عالم تن آمد آدم گشتی به عالم اسم منزل کردی به خیمه جسم مصباح الارواح : 9 نوشته شده توسط sadi در 13:46 | لینک ثابت •